สมัยนี้ หาเงินกับ adsense นั้น หลายคนจะเริ่มตาม step คือ
- สมัคร adsense ให้ผ่าน (ใช้ flixya.com ยังคงได้ผลอยู่)
- ทำเว็บ หาทราฟฟิก
- ยอดถึง 10$
- Pin ส่งมาถึงบ้าน (ถ้าไม่ถึงก็เป็นไปอีกเรื่อง)
- กรอกรหัส Pin
- ทำเว็บ เรียกทราฟฟิกต่อไป
- สรุปยอดถึง 100$ (ถ้าไม่มีอันเป็นไปซะก่อน)
- เช็คมาถึงบ้าน เอาเช็คไปขึ้นเงิน
- รอเงินโอนเข้าบัญชี
- ฯลฯ
แต่บางคน เริ่มต้นคล้ายแบบนั้น แต่ช่วงหลังจากกรอก Pin ไปแล้วนี่สิ อาจมีจุดหักเห มันน่าเจ็บใจตรง ยอดเงินที่ 97$ นี่สิ อีกนิดเดียวก็ลบ คำสบประมาท ได้แล้ว
อย่างว่าชีวิตมันไม่มีอะไรได้ดั่งใจหรอก บางสิ่งต้องอดทน บางสิ่งต้องรอคอย
จุดเริ่มต้นที่แตกต่างของบางคน จะอยู่ที่หลังจากโดนยกเลิกบัญชีไปแล้วนี่แหละ ถ้ากลับมาได้ ก็จะไปต่อไป ได้อย่างแข็งแกร่ง แต่ถ้าหากหลังจากเหตุการณ์ ในครั้งนั้น แล้วยังทำใจกลับมาไม่ได้ จุดเริ่มต้นนั้นมัน ก็คือ “จุดจบ” นั่นเอง..
สู้ต่อไปอย่าท้อ…
เคยเขียนเรื่อง “ทำเว็บไซต์อย่างยั่งยืน อย่าเอาชีวิตไปฝากไว้กับ SEO” ที่บล็อกผัก มีหลายคนแย้ง ก็อยากทำอย่างงั้นอยู่ แต่มันขาดไม่ได้เลยสำหรับ SEO ประมาณว่าขาด SEO เหมือนขาดใจ
บทเรียนจาก jerder.net ที่สำคัญคือ พึ่งพาแต่ SEO เกือบ 100% ทราฟฟิกส่งมาจาก search engine ทั้งนั้น แล้วอยู่มาวันหนึ่งเมื่อ search engine ไม่พอใจขึ้น ตัดเว็บเราออกจากผลการค้นหา เมื่อวันนั้นมาถึง เว็บที่คนเข้า เกือบ 20,000 คนต่อวัน เส้นกราฟหลังจากจุดนั้น จะดิ่งลงอย่างไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ไม่มีทฤษฎีไหนใช้ได้กับทุกสถานการณ์จริงๆ ที่คิดว่าทำมาสุดยอดแล้ว แต่มันก็แค่ลองผิดลองถูก ผ่านไปอีกคครั้งหนึ่ง เริ่มต้นอีกที่ เจอเด้อ.คอม jerder.com อย่างน้อยเราก็ไม่ได้นับ 0 ที่ เจอเด้อ.คอม โดเมนหลัก pr3 มีลิ้งก์จาก DMOZ แต่อินเด็กซ์ทำไมมันน้อยจัง แค่สองพันกว่าหน้า
ทฤษฎีใหม่ สวยและเสียว กับ Natural SEO ทำเว็บที่ให้ความรู้สึกที่ดีกับผู้ที่เข้ามา และทำ SEO แบบค่อยเป็นค่อยไป เราค่อยๆไป เราจะเป็นอย่างเต่าที่ชนะกระต่าย..
“ทำไมเอา link เครดิตคนพัฒนา Theme ออก
ตลกไม่ออก ตลกสิ้นดี ก็ตูทำธีมของตูเอง จะลิ้งก์หรือไม่ลิ้งก์ให้ใคร มันเกี่ยวอะไรกับแกฟ๊ะ ต่อไปทำเองใช้เอง ไม่แบ่งให้ใครใช้ แล้วด้วย ไม่ใช่อะไร น่าเบื่อพวกรู้ไม่จริง คนพัฒนาที่ควรให้เครดิต ก็นั่งอยู่นี่งัย พัฒนาข้ามมาจาก ความธรรมดา จนเป็นเทวดาแล้ว
ความต่างของนักปรับปรุงพืชหรือสัตว์ กับคนพัฒนาต่อยอดซอฟแวร์ คือนักปรับปรุงพันธุ์ เวลาผสมพันธุ์ออกมา ได้เป็นสายพันธุ์ใหม่ เครดิตจะตกอยู่ที่นักปรับปรุงพันธุ์ตรงนั้นทันที โดยไม่ใครนึกย้อน ไปถึงจุดเริ่มของที่มาที่ไปของสายพันธุ์ คนจะสนใจอยู่กับหน้าตา ของไอ้ตัวลูกผสมที่ออกมา ว่ามันเป็นยังงัย
ส่วนคนพัฒนาต่อยอดซอฟแวร์ ผมผสมพันธุ์ wordpress เข้ากับระบบ CMS ที่ผมทำ ออกมาแล้ว หน้าตาระบบมันก็พอ ไปวัดตอนสายๆได้ และเพิ่มความปลอดภัย ให้ wordpress เข้าไปอีกหน่อย ไม่มากแต่ก็คนเพิ่มความลำบาก ให้คนเจาะขึ้นมาหน่อย และสามารถทำให้ wordpress ข้ามผ่านความเป็นบล็อกแวร์ ที่เอาไว้เขียนบล็อกไปวันๆ มาเป็นเว็บไซต์ได้
สิ่งที่ต้องทำต่อไป คือ ปรับปรุงพันธุ์ wordpress ผสม cutenews ให้ได้ เพื่อให้ wordpress เก็บ data บางส่วนเป็น text ไฟล์ เพื่อลดปัญหากวนใจจากโฮส เบื่อ เมล์จากโฮส ที่บอกว่า
“เว็บคุณทำให้โฮสของเราโหลดหนัก เราจำเป็นต้องถีบคุณออกจากโฮส ไป๊!!!!
กลับมาทำ jerder.com ต่อ เพราะอะไร? เพราะไม่รู้จะทำอะไรดี มีบล็อกเล็กๆ ที่นี่ไว้เป็นเพื่อน เอาไว้ระบายก็แล้วกัน เจอเด้อถูกทอดทิ้งมานานพอแล้ว ถึงเวลาต้องกลับคืนสู่สมรภูมิซักที
ผมบอกกับหลายคนที่ถามว่า jerder มันคืออะไร? ผมก็ตอบไปว่า มันมันอาการของคนที่ไอเดียบรรเจิด เกิดความคิดที่เปล่ง ประกายออกมา คนคนนั้นมักถูกคนรอบข้างเรียกว่า “เจิด” ก็เลยเป็น เจิดเด้อ แต่สะกดเป็นภาษาอังกฤษแล้ว ไม่รู้จะสะกดยังงัย ไปๆมาๆ ก็เป็น jerder (เจอเด้อ)
แต่ความจริงแล้ว ใครจะรู้ว่าที่จริงแล้ว เจอเด้อ มันคือ “เต่า” ที่ผมเลี้ยงใน hi5 หน้าตามันน่ารักน่าชัง เวลาเปิดคอมขึ้นมา สิ่งที่นึกถึงคือ หน้าไอ้เจอเด้อ เต่าออนไลน์ ที่เลี้ยงเท่าไหร่ มันก็โตได้เท่าเดิมทุกที
ก็ไม่อยากให้สนใจอะไรมาก มันก็แค่เต่า มันก็แค่ชื่อที่ใช้เรียกกัน ไอ้เจอเด้อ เอ๊ย..
ที่จะไปของ เจอเด้อ.คอม ผมคงก็จะทำไปเรื่อยๆ เท่าที่สมองจะคิดอะไรออก เท่าที่แรงจะมี ก็ก้าวกันต่อไป เหนื่อยก็พัก เบื่อก็จะมานั่งเขียนบล็อกที่นี่แหละ..